Πόσα μπορεί να σου πει ένα δωμάτιο, μόνο 4 τοίχοι..να τους κοιτάζεις και να βλέπεις τις λέξεις να ξεχειλίζουν από μέσα τους. Να σου λένε πράγματα που ούτε οι ίδιοι οι άν8ρωποι δεν μπορούν να εκφράσουν! Είναι απλά το ξεκαθάρισμα με τον εαυτό σου..
Κάποιες φορές σκέφτομαι πολλά πράγματα και δεν μπορώ να βρω λύση γι΄αυτά..είναι στιγμές που δεν με καταλαβαίνω. Και απλά όταν βλέπω στα μάτια των άλλων, είναι η στιγμή που καταλαβαίνω τα πάντα.. και αρχίζω και διερωτώμαι..
Είδα ξανά τον μικρό μου..μετά από πολύ καιρό..το ξέρω πως μου έλειψε, αλλά δεν ξέρω τι νοιώθω από κει και πέρα..τον αγαπάω άραγε? Τον έχω ανάγκη? Θέλω απλά να βρίσκεται δίπλα μου σαν φίλος? Ίσως να υπάρχουν πράγματα που δεν θα τα μάθουμε ποτέ..που απλά θα βάζουν ερωτηματικά.. κοιτάζοντας στα μάτια του μικρού είδα πάλι τα πάντα..έχουμε απίστευτη χημεία..λες να είμαι μόνο εγώ που το βλέπω..εμείς οι γυναίκες νοιώθουμε ότι όλο το σύμπαν περιτριγυρίζεται γύρω από εμάς..πόσο λάθος έχουμε!
Σήμερα μου είπε ένας φίλος μου ότι άκουσε ότι καίω καρδιές, γιατί δεν με συγκινεί αυτό? Ίσως γιατί άκουσα τόσα πολλά που πλέον δεν έχουν τίποτα να μου προσφέρουν..όπως έγινε και με τα κακά που ακούω για εμένα..γι’ αυτό πλέον δεν με συγκινεί τίποτα. Εγώ να τα έχω καλά με τον εαυτό μου, να περνώ καλά
Friday, April 17, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment